بدون لکنت از وزیر نفت دفاع کنید

رضا مختار | پژوهشگر ارشد حوزه انرژی

حدود دو سال پیش مقاله‌ای با عنوان «جنگ جهانی انرژی» نوشتم. آن زمان شاید کمتر کسی تصور می‌کرد که انرژی به یکی از مهم‌ترین پیوست‌های جنگ‌های آینده تبدیل شود؛ اما هرچه زمان می‌گذرد و آثار بحران به زیرساخت‌ها نزدیک‌تر می‌شود، اهمیت صنعت انرژی و نقش فرماندهی این حوزه آشکارتر و ملموس‌تر خواهد شد.

در چنین شرایطی، این پرسش جدی مطرح است: کدام عقلانیت، در میانه جنگ، فرمانده خط مقدم خود را تضعیف می‌کند؟ و هدف از این اقدامات چیست؟

از نقش تعیین‌کننده وزیر محترم نفت، مهندس پاکنژاد در این مدت، تلاش‌های شبانه‌روزی کارکنان این صنعت، حفظ جریان تولید و تأمین انرژی، کاهش نگرانی‌های عمومی و همچنین عملکرد دیپلماسی انرژی سخن نمی‌گویم؛ زیرا مخاطبان فرهیخته خود بهتر از هرکس اهمیت این اقدامات را می‌دانند.

اما پرسش من روشن است: چرا به‌جای ایجاد آرامش، حمایت و قدردانی از کسانی که در دشوارترین شرایط ایستادگی کرده‌اند، آنان را تضعیف می‌کنیم؟ چرا در زمانی که کشور به انسجام، اعتماد و فرماندهی مقتدر نیاز دارد، سرمایه‌های مدیریتی و تخصصی خود را درگیر حاشیه و فشار می‌کنیم؟

لازم می‌دانم شفاف بگویم: من هیچ منفعت شخصی یا امتیازی از کشور و از دفاع از وزیر نفت ندارم.حتی نماینده ایشان حدود یک سال است شکایتی را علیه بنده مطرح کرده که از نظر من فاقد مبنای قانونی و منطقی است؛ تا جایی که هیچ‌گاه به اندازه امروز به تصمیم مهاجرت نزدیک نبوده‌ام.

با این حال، حمایت من از وزیر نفت نه از سر رابطه، منفعت یا ملاحظه شخصی، بلکه تنها و تنها از منظر منافع ملی است.

امروز زمان سکوت، تردید و ملاحظه‌کاری نیست. اگر عملکردی قابل نقد است، نقد را نیز به زمان دیگری موکول کنیم؛ اما تخریب، پرونده‌سازی و تضعیف مدیران در میانه بحران، نه خدمت به کشور است و نه دفاع از مردم.

در این شرایط، بدون لکنت از وزیر نفت و از همه نیروهایی که در خط مقدم صنعت انرژی ایستاده‌اند، دفاع کنید. ایران بیش از هر زمان دیگری به انسجام، اعتماد و حمایت از نیروهای کارآمد خود نیاز دارد.