اختصاصی|منصوری: تداوم حیات پتروشیمی‌ها در گرو بازنگری راهبرد تأمین خوراک است

محمد منصوری، مدیر تولید شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، در گفت‌وگو با خبرنگار صدای پتروشیمی با تأکید بر ضرورت بازنگری در راهبردهای صنایع پتروشیمی اظهار کرد:صنایع پتروشیمی برای اینکه بتوانند به حیات خود ادامه دهند و از تمام پتانسیل ظرفیت‌هایشان استفاده کنند و به سودآوری برسند، نیازمند یک راهبرد مشخص برای تأمین خوراک هستند، چراکه خوراک مناسب عامل اصلی بهره‌وری در هر صنعتی است و صنایع پتروشیمی نیز از این قاعده مستثنا نیستند.

وی افزود: در گذشته، پتروشیمی‌ها ــ دست‌کم در بخشی که ما در آن فعالیت می‌کنیم ــ خوراک مورد نیاز خود را به‌وفور از محصولاتی که در صنایع بالادستی تولید می‌شد، تأمین می‌کردند و برنامه‌های تولید نیز کاملاً مدون و مشخص بود. اما به‌تدریج و با تغییر اولویت‌ها، صنایع بالادستی که عمدتاً فنی نفت و گاز هستند، سرمایه‌گذاری‌های خود را به سمت هدف اصلی‌شان یعنی تولید نفت، تأمین نفت صادراتی و گاز مورد نیاز مصرف داخلی کشور سوق داده‌اند و کمتر از پتانسیل و منابع خود در جهت تأمین خوراک صنایع پتروشیمی استفاده می‌کنند.

منصوری تصریح کرد: منظور این نیست که تأمین خوراک پتروشیمی‌ها به‌طور کامل از اولویت خارج شده یا به اولویت دوم تبدیل شده است، اما واقعیت این است که این تغییر رویکرد اتفاق افتاده و اثرات آن قابل مشاهده است. بر همین اساس، لازم است صنایع پتروشیمی برای ادامه حیات با ظرفیت و سودآوری مناسب، تغییر ذهنیت بدهند و دامنه فعالیت‌های خود را فراتر از نگاه فعلی که صرفاً به انعقاد قرارداد خرید و تحویل خوراک محدود می‌شود، گسترش دهند.

وی ادامه داد: صنایع پتروشیمی باید نسبت به صنایع بالادستی که خوراک آن‌ها را تأمین می‌کنند، نگرش فعال‌تری داشته باشند؛ هم از منظر بازسازی و نوسازی تأسیساتی که به‌تدریج فرسوده شده‌اند و این فرسودگی در حال افزایش است، و هم از منظر شناسایی و توسعه منابع جدید تأمین خوراک. در این صورت، پتروشیمی‌ها عملاً تأمین خوراک خود را تا حدی به دست می‌گیرند و خودشان تصمیم‌گیرنده خواهند بود که خوراک به چه شکلی توزیع شود و چگونه برای بیشینه‌سازی سود، به واحدهای مختلف تخصیص یابد.

مدیر تولید شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب خاطرنشان کرد: تحقق این رویکرد مستلزم ایجاد این نگرش جدید و تجهیز صنایع پتروشیمی به چنین تفکری است و طبیعتاً نیاز به سرمایه‌گذاری دارد. این سرمایه‌گذاری‌ها نیز با خوراکی که دریافت می‌شود، تهاتر خواهد شد و به‌هیچ‌وجه به معنای اتلاف سرمایه نیست. در نهایت، این مدل یک بازی برد ـ برد خواهد بود؛ هم تأمین خوراک پایدار انجام می‌شود و هم سودآوری بالاتری برای صنایع پتروشیمی به همراه خواهد داشت که امیدواریم به این هدف دست پیدا کنیم.